Contact

I am a freelance journalist, writer and editor. Feel free to contact me with possible topics for articles, leads or inquiries. You can also take a look at the About page.

Speurwerk

Podcast Investico-journalisten onderzoeken wat er echt toe doet. Iedere maand komen we met nieuwe onthullingen, waarvan je in Speurwerk op de hoogte wordt gebracht. In de podcast (20-25 minuten) hoor je de stemmen achter Investico’s verhalen en vertellen we hoe het onderzoek is aangepakt. Presentatie/edit: Simone Peek en Sylvana van den Braak.

‘Ik ben woedend over hoe de Poolse regering met vrouwen omgaat’

In Warschau was vrijdagavond de grootste demonstratie tegen de nieuwe Poolse abortuswetgeving tot nu toe. Volgens de organisatie waren zeker honderdduizend mensen op de been. Sinds het Constitutionele Hof van Polen vorige week donderdag oordeelde dat abortus ook verboden wordt als er iets mis is met de foetus, gaan er dagelijks tienduizenden mensen de straat op om de herziening van dit vonnis af te dwingen. De demonstranten, aangevoerd door vrouwen en studenten, eisen ook betere gezondheidszorg en willen dat de regering „oprot”, zo is te lezen op verschillende plakkaten.

Als de nieuwe regelgeving van kracht wordt, is abortus in Polen alleen nog toegestaan bij zwangerschappen na verkrachting, incest of wanneer de gezondheid van de moeder in gevaar is. De mogelijkheid om een zwangerschap af te breken wanneer de foetus bijvoorbeeld het syndroom van Down heeft of een levensbedreigend geboortedefect ontwikkelt, werd door het Hof verworpen als discriminatie. De ruime meerderheid (97,5 procent) van de bijna 1.100 Poolse vrouwen die jaarlijks in eigen land abortus laten plegen, doet dat omdat er een probleem blijkt te zijn met de foetus. Het Constitutionele Hof staat onder politieke controle van de nationalistisch-conservatieve regeringspartij PiS.

Drie deelnemers aan de betogingen vrijdag in Warschau vertellen waarom zij de straat op gingen.

Lees verder op nrc.nl.

Politieman Ivan Kolos wilde geen burgers in elkaar slaan

Wit-Rusland Voorlopig blijven de ordediensten president Loekasjenko trouw. Alleen mondjesmaat zijn er deserties. Agent Kolos vluchtte naar Oekraïne.

Politieagent Ivan Nikolajevitsj Kolos (27) is thuis in zijn appartement in Gomel, de tweede grootste stad van Wit-Rusland. Het is woensdag 12 augustus, drie dagen nadat president Aleksandr Loekasjenko zichzelf tot winnaar heeft uitgeroepen van de verkiezingen in het land. Kolos kijkt voor de zoveelste keer op zijn telefoon naar video’s van het brute politiegeweld tegen ongewapende demonstranten, die de uitslag van de verkiezingen betwisten. Dit is verkeerd, denkt Kolos.

In zijn uniform richt hij de camera van zijn telefoon op zich en zegt: „Collega’s. Wij hebben gezworen de Wit-Russische burgers te beschermen. Maar nu beschermen we nog maar één iemand.” Hij steekt zijn wijsvinger op: Loekasjenko. „Collega’s, ik smeek jullie, stop met het geweld en gebruik geen wapens tegen ongewapende burgers.”

Hij eindigt met „Svetlana Georgijevna Tichanovskaja”, de oppositiekandidaat. „U bent mijn wettelijk gekozen president en ik wacht op uw bevel.” De video stuurt hij naar het populaire oppositiekanaal Nexta in de berichten-app Telegram. Het kanaal heeft ruim twee miljoen volgers.

Twintig, misschien dertig minuten later staan zijn chef en drie collega’s voor de deur, vertelt Kolos, twaalf dagen later via de videobelfunctie van Telegram aan NRC. Hij is op dit moment in het Oekraïense Kiev, gevlucht met zijn vrouw. „Ze kwamen mijn politiepas halen en wilden me arresteren, maar ik deed de deur niet open. Ik heb mijn pas van het balkon gegooid.” Vijf verdiepingen lager pakken zijn baas en een collega zijn pas en vertrekken weer. De twee achtergebleven agenten verschansen zich in Kolos’ portiek om hem op te wachten.

Lees verder op nrc.nl

De rechtspraak als exportproduct

Onderzoek Jaarlijks buigen Nederlandse rechters zich over vele zaken die niets met Nederland te maken hebben en waarin bijvoorbeeld dubieuze partijen uit Rusland of Moldavië tegenover elkaar staan. De BV Nederland vaart er wel bij, maar de kosten voor de samenleving zijn hoog.

Illustratie: Aart-Jan Venema

‘Wie bent u?’ vraagt de rechter van het Amsterdamse gerechtshof aan de man in zwarte joggingbroek en sweater met zwarte pet, gouden ketting en een rugzakje, die tegenover hem gaat zitten. ‘My English bad, no translate. Do speak Russia and Ukrainia’, begint hij. Uit een meegebracht document blijkt dat hij, de Oekraïner Viktor Litevshuk, sinds enkele weken bestuurder is van Orsford Limited. Dat is een bedrijf op de Britse Maagdeneilanden dat gedaagd is voor het Amsterdamse hof, maar Viktor heeft geen advocaat en ook geen tolk.

De zaak is aangespannen door Sergej Molozhavy, een Rus in spijkerbroek en op gympen die in Moskou woont ‘maar fiscaal gezien op Cyprus’. Hij heeft een conflict met Orsford over een schuld van tien miljoen euro die niets met Nederland te maken heeft. Molozhavy exploiteert een aantal appartementencomplexen in Moskou, maar dat doet hij via het Nederlandse bedrijf North East Partners BV. Dat staat bij een Amsterdams flexkantoor ingeschreven omdat dat ‘fiscaal gezien comfortabeler’ is.

Door dit brievenbusbedrijf moet de Amsterdamse rechter zich vandaag verdiepen in een onontwarbaar conflict. ‘Ik heb nog nooit zo’n chaotische zitting gezien’, zegt de persvoorlichter, die er vanwege onze belangstelling bij is komen zitten. Behalve de Oekraïner en de Rus heeft zich ook de advocaat van een Russisch bedrijf gemeld dat de nieuwe eigenaar zegt te zijn van de schuld van tien miljoen. Om dat laatste te bewijzen, wordt een stuk papier overhandigd. ‘Ik kan nog net lezen dat er 24 december 2019 staat, en “Note of assignment of right to claim the debt”’, zegt de rechter daarover. ‘Verder zie ik niks.’

Het Russische bedrijf overhandigt ook nog een kopie van een vergeeld bonnetje van een Russisch postkantoor. De rechters kijken er glazig naar; het stuk is in het Cyrillisch geschreven, het enige wat de rechter kan lezen is het poststempel. ‘Dit is gek, u beweert dat het stuk in 2019 is verstuurd, maar het poststempel dateert uit 2018’, zegt een van de rechters. En het leencontract is naar Russisch recht. ‘Hoe zit dat volgens u, in Russisch recht?’ vraagt hij aan een van de advocaten. Die stamelt. ‘Niemand hier is expert in Russisch recht, in Utrecht en Leiden wordt dat niet onderwezen.’

Zaken als deze zijn voor de Nederlandse rechtbanken geen uitzondering. Jaarlijks worden in ons land duizend tot tweeduizend zaken gevoerd die vrijwel niets met Nederland te maken hebben, tussen bedrijven die hier voornamelijk zitten om belasting te ontwijken of hun al dan niet gestolen bezit veilig te stellen, zo blijkt uit onderzoek van platform voor onderzoeksjournalistiek Investico voor radioprogramma Argos en De Groene Amsterdammer. Buitenlandse conflicten komen hier voor de rechter door de duizenden brievenbusbedrijven die hier gevestigd zijn. Iedereen met een in Nederland geregistreerde bv kan hier een rechtszaak beginnen of zelf voor de rechter worden gesleept, ook als het conflict niets met Nederland te maken heeft. Nederland heeft een van de meest open rechtsstelsels ter wereld, waarin rechters dit soort zaken vrijwel nooit mogen weigeren. Maar dat begint te knellen.

Lees verder op Groene.nl